Klik hier voor de online versie


14 januari 2014

Relatie op reis

Even voorstellen; wij zijn Joyce en Ben Sassen en hier volgt ons verslag van een week offroad rijden in Marokko.

We zijn met onze eigen MB G300GE, met daktent, vanuit Aalsmeer naar Marrakech (Marokko = 3.000 km) gereden om vanuit daar een week intensief offroad te rijden met in 6 andere 4x4's, onder begeleiding van gids Paul die in Ouzoud woont (Cascades d’Ouzou, Marokko).

Dag 1

We beginnen met een bushcamp en we weten dat er voorlopig geen douche en toilet in zit. Het is voor ons een nieuw fenomeen.

We rijden richting Ouarzazate. Vanuit Marrakech rijden we eerst 100 km "verbindingsroute" om dan vanuit Demnate de Tizi-n-Outfi pas op te draaien. Deze "geasfalteerde" pas biedt ons spectaculaire uitzichten met achter elke bocht een ander landschap.
Na twee toppen van +/- 2.200 meter bereiken we de zuidkant van de hoge Atlas. De weg verandert van asfalt in gravel, keien en rotsen en we gaan, na de bandendruk naar 1,7 atm afgelaten te hebben, het eerste stuk offroad.

Ik heb de auto grondig geprepareerd (o.a. nieuwe 500G schokdempers, gereviseerde draagarmen, nieuwe spoorstangrubbers, nieuwe radiator, koelmiddelpomp en -slangen etc.), maar aangezien dit voor mij de eerste keer offroad is houd ik mijn hart vast; je denkt echt dat de auto uit elkaar zal rammelen ! Na ongeveer 20 minuten maken we een bushcamp op de piste richting Boulmaine, 10 km zuidelijk van Tagragra.

Auto’s met daktent mogen als eerste een plekje uitkiezen zodat de tent redelijk horizontaal komt te staan. Daarna volgt een kennismakingsrondje in de kring merken we dat we allemaal gek zijn van 4x4. Na een smakelijke maaltijd kefta-tajine = ei, gehakt, tomaat wordt een kampvuur aangestoken. Rond 22.00 uur gaan we naar bed maar slapen gaat moeilijk door het flapperende tentdoek. In Marrakech gaat de wind na verloop van tijd liggen, maar hier waait het de hele nacht.

Dag 2

Opstaan, douchen (1,5 liter fles water met gaatjes in de dop geprikt), behoefte doen op een afgezonderd plekje en toiletpapier verbranden, het is wel anders dan we gewend zijn.

Dan ontbijt en we vertrekken naar Boulmaine du Dades. Voor deze rit hebben we een hele mooie piste die ons langs de uitlopers van het Atlas gebergte voert waar we grotwoningen vinden. Hier verblijven in de winter nomaden. Het zijn zwartgeblakerde ruimten die bezaaid zijn met stinkende geitenkeutels. Hoe kun je hier wonen?

Aan het eind van de middag eten we in Boulmaine en gaan daarna door naar het bushcamp bij
Tizi n' Tazazert op een 2.300 m hoge berg, waar we om 18.00 uur arriveren. Het is een ruige rit hobbelend en botsend over bergpistes en door rivierbeddingen. We gebruiken soms de lage gearing, maar de G doet het echt goed!

Na de spaghetti bolognaise wordt het kampvuur weer opgestookt. Het trekt niet zo goed dus er worden vieze sokken en onderbroeken (Zeeman) aangedragen zodat het beter brandt, die hoeven niet meer gewassen te worden. Rond 22.00 uur gaan we het dak op - de tent in. Het is een doodstille nacht.

Wat een prachtige ervaring.

Dag 3

Om 06.30 uur opstaan, je wordt vanzelf wakker door het licht. Het is een prachtige plek met een schitterend uitzicht over een rotsachtig landschap. Na het ontbijt gaan we zuidwaarts richting N'ekob, maar via een wadi komen we tussen N'ekob en Tazzarine uit. In de wadi hebben we de lage gearing en alle sperren ingeschakeld. Het is heerlijk "dweilen" door het mulle zand al slalommend tussen de begroeiing door. Via Tazzarine rijden we oostwaarts de woestijn in. In een soort duingebied oefenen we het ‘zandrijden’, waaraan ook Joyce zich een paar keer met succes waagt. Kort daarna rijden we verder in de richting van Oum-Jrane, een heel klein woestijndorpje.

Ergens aan het einde van de middag kijken we uit naar een mooie plek voor de overnachting. In een woestijnlandschap slaan we onze tenten op, zo'n 5 km west van Agoult. 's Avonds komt er allerlei (on)gedierte tot leven; schorpioenen, slangetjes, torren etc. dan ben je blij met een daktent. Na de afwas zoeken we al vroeg ons bedje op. Windstil, dus geen geflapper, heerlijk.

Dag 4

Zonsopgang midden in de natuur bij het opstaan ! De hele tocht is zo’n mooie ervaring, die ik voor geen goud had willen missen. Deze dag gaan we o.a. woestijn rijden.

Door een zeer gevarieerd landschap van zand- en rotswoestijn, gravelvlaktes en steenpistes gaat het richting Mhamid, langs een prachtig duinengebied met veel palmbomen. Via deze palmoase rijden we naar Tagounite om te tanken en wat boodschappen te doen. De laatste 25 km naar Mhamid zijn geasfalteerd. We komen bijtijds aan in een luxe Kasbah hotel.
Wat een luxe; een echte douche en toilet !

Dag 5

Na het ontbijt de koffer pakken, auto inladen en dan gaan we in het zand "spelen". We verheugen ons daar bijzonder op.

Vanaf Mhamid duiken we de woestijn in. In het eerste duinengebied wordt ruim de tijd genomen voor uitleg en persoonlijke instructie over rijden in het zand.
We gebruiken hier weer de lage gearing en alle sperren. Het is vooral een kwestie van "gecontroleerd" rijden, d.w.z. met voldoende vaart beginnen zodat je met stationair toerental op de top bent, want je weet nooit wat voor helling er achter ligt....
Ook heel belangrijk : géén gas blijven geven als je vastloopt want dan graaf je jezelf in ! Beter meteen weer recht achteruit naar beneden en opnieuw proberen.

Door een duinengebied, over steenpistes en door zandwadi's bereiken we Chigaga. Een duinengebied waar iedereen vrij is om wat in het zand te spelen. In de middag is er nog een ander circuit met best moeilijke duinen. Eén keer haal ik de top niet omdat ik eerst een bocht moet nemen waarin ik teveel vaart verlies, dus recht achteruit en opnieuw. Lekker bezig.

Vanuit de duinen gaan we uiteindelijk westwaarts naar - en over Lac Iriki, een droog zoutmeer, met als bestemming FoumZguid. Over deze vlakte kun je makkelijk 80km of meer per uur rijden, maar pas op voor grote kleurverschillen; dat zijn zomaar "leuke" drempels of greppels waar je niet zo hard overheen wilt. Hier rijden we ook een oorspronkelijk stuk van Parijs-Dakar route, aangegeven door steenhopen links en rechts van de "weg". Omdat het zo hard waait, moeten we een beschutte plek opzoeken voor de lunch. Het blijft maar waaien en door het opwaaiend zand is het zicht erg slecht dus besluiten we om te overnachten in een soort pleisterplaats. FoumZguid wordt het niet.
In eerste instantie willen we in een kamer, maar de wind gaat tegen zonsondergang liggen dus zetten we toch de daktent op. Als we na het eten zitten te praten zien we koplampen onze kant opkomen. Het is de Marokkaanse SRV man in een dikke Landcruiser met koud bier en rosé en andere genotsmiddelen. Bizar hè, zit je midden in de woestijn en komt daar zo’n soort drugsdealer langs....
De tent blijkt een misrekening!! Het begint weer zo verschrikkelijk hard te waaien dat het lijkt of we over een wasbord piste rijden terwijl we in bed liggen....

Dag 6

Na bushcamp-toilet maken en na het ontbijt gaan we weer op pad.
Na een een stuk westwaarts rijden over de vlakte stoppen we om thee te drinken bij een nomaden familie, die eenzaam kamperen op de uitgestrekte vlakte. Papa is er even niet want die laat de geiten uit.

Hoezo crisis? Als je ziet hoe deze mensen dagelijks leven. Ze zijn alleen maar bezig met de eerste levensbehoeften. Een dak boven hun hoofd, voedsel (de mand fruit op de foto is een cadeautje van onze gids) en kleding.
Ze trekken met hun kudde geiten door ruige landschappen met een tent die uit bijeengeraapte kleden bestaat en verder lopen er nog wat kippen rond.
Maar ze zijn erg aardig en we kregen lekkere thee. Daarna reden we verder door de wadi. Via een prachtige omweg kwamen we uiteindelijk in FoumZguid.

Na de heerlijke lunch op het pleintje: vleesspies, salade en patat moesten we nog 10 km naar een camping in Ouarzazate waar we hebben overnacht. Na een heel stuk hobbelen bereikten we opnieuw asfalt. Wat voelde dat heerlijk comfortabel, onvoorstelbaar..

Dag 7

Op deze laatste dag reden we de zeer mooie pas, via Telouet, naar de top van de Tichka voor lunch. Via Timinoutine, Demnate en Tannant gaan we naar de allermooiste camping: "Zebra" van Renate (de vrouw van Paul) in Ouzoud. Prachtige route door de bergen met hééééél veel bochtenwerk, fantastisch om te rijden!

's Avonds sluiten we gezamenlijk de tour af onder het genot van een heerlijke maaltijd. Iedereen is het er over eens dat het een schitterende ervaring was. We hebben allemaal genoten van het offroad rijden.

Nu nog de schade inventariseren; de auto moet weer schoon want die zit van top tot teen, van binnen en van buiten onder het fijne, rode woestijnzand. Het enige mankement lijkt een los ruitenwisservloeistof-reservoir waar een bout uit getrild is.
Op de camping begin ik alvast met het schoonblazen van het luchtfilter. De rest doen we maar thuis...

Ik heb echt respect gekregen voor mijn auto en ben een nog trotsere G-rijder geworden. Wij zijn een prachtige ervaring rijker !


Joyce en Ben Sassen

>Terug naar de nieuwsbrief

 

Meer nieuws...



Om te verzekeren dat u al onze emails ontvangt, raden wij u aan de afzender van
deze nieuwsbrief aan uw adressenbestand toe te voegen