Klik hier voor de online versie


13 december 2012

Reisverslag Femke en Stefan van de Schootbrugge: Met de G naar Turkije

Na maanden dromen en plannen maken over een mooie trip met onze G (290gd lang) zijn we in het najaar van 2012 over land naar Turkije gereden, met als einddoel CappadociŽ. We raamden een week voor een noordelijke heenreis (Hongarije, OekraÔne, RoemeniŽ, Bulgarije), twee weken in Turkije en in een week via een zuidelijke route terug (Griekenland, AlbaniŽ, Montenegro, KroatiŽ).Op het dak namen we een daktent, hi-lift, jerrycans en shovel mee. Dankzij de flexibiliteit van Cor Millenaar kon vlak voor de vakantie nog een set accu’s met scheidingsrelais en omvormer worden ingebouwd. Dit kwam goed van pas voor o.a. de compressorkoelbox en waterkoker.

Rijdend tussen paard en wagen in Noord-RoemeniŽ besloten we spontaan een bezoek aan OekraÔnete brengen. De wegen werden slechter en Dacia’s werden Lada, Volga, Kamaz en UAZ. Mede doordat de reissnelheid flink omlaag ging besloten we een (wild)kampeerplek in OekraÔne te zoeken. Vriendelijke locals stuurden ons (met Lada escorte) naar een plek aan de rivier de Tisza om te kamperen. Het weggetje was duidelijk alleen begaanbaar per 4x4. Eenmaal beneden kregen we tussen de heuvels van de oostelijke Karpaten een prachtige sterrenhemel te zien.

De volgende dag hobbelden we terug naar RoemeniŽ. De weg was zeer slecht en er was zelfs een stuk weg compleet verdwenen. De hi-lift trilde nog een keer half los, gelukkig zonder schade. In OekraÔne is sleutelen langs de weg heel gewoon, langs de wegzagen we diverse keren een autobrug (zie foto) zoals wij ze van de werkplaats kennen (maar dan van beton), uniek. Voltanken voor de grens bleek ook een goed idee voor € 0,70 per liter (diesel).
Na een bezoek aan een kennis in RoemeniŽ reden we in een aantal dagen via Boekarest en Oost-Bulgarije naar Istanbul. De heuvels verdwenen, de temperatuur ging omhoog, het land werd droger, kerken werden moskeeŽn. Istanbul hebben we per OV bezocht. Rijden is daar geen aanrader vanwege de verkeerschaos, bovendien zitten er ook geen campings (meer) in de stad zelf.

Vanuit Istanbul reden we via het mooie droge Anatolische landschapnaar CappadociŽ, hemelsbreed ons verste punt van Amsterdam. Het tufsteenlandschap in CappadociŽ is erg bijzonder geŽrodeerd en de vroege mens heeftde tufsteen uitgehold om het geschikt te maken voor bewoning. In CappadociŽ kan je erg mooi wandelen en (met respect voor de tufsteen) ook mooi door het terrein rijden of over de vele dirt roads.

In CappadociŽ ontmoette we een backpackend Amerikaans stel (met tent) die net als wij ook onderweg waren naar het westen van Turkije. De backpacks werden eenvoudig op het dak gebonden en de achterbank vrijgemaakt om zodoende een paar dagen samen te reizen. Op een stuk boerenland moesten de sperren ook nog een keer worden ingeschakeld om door los zand omhoog te komen.

In Efeze hebben we afscheid van elkaar genomenen zijn wij doorgereden naar Griekenland.Na een nachtje wild kamperen bij de kerk op het schiereiland in Kastoria, reden we via leuke binnenweggetjes richting de Albanese grens. Op een van die wegen bleek (na het eerder negeren van een Grieks waarschuwingsbord) geen brug meer aanwezig te zijn. Gelukkig was het oversteken van de rivier voor de G geen probleemen waren we snel weer op de hoofdweg naar AlbaniŽ.

In AlbaniŽ zijn we richting Tirana gereden en hebben we de G Club AlbaniŽ bezocht waar we erg hartelijk werden ontvangen. Wel moesten we herhaaldelijk uitleggen dat we ‘geen’ problemen hadden en dat we alleen maar kwamen kijken. In AlbaniŽ namen we tussen Tirana en DŁrres en prachtige track over een heuvelrug waarbij je zowel Tirana (rechts) als de Adriatische zee (links) kon zien. Een perfecte plek om te overnachten ook. Na AlbaniŽ zijn we via Montenegro en de kustlijn van KroatiŽ teruggereden naar Nederland.


Het fijne van deze reis was dat je in alle landen geen extra auto verzekering of visa nodig hebt. Wij hebben geen last gehad van criminaliteit of corruptie maar zijn buiten de campings wel zoveel mogelijk bij de auto gebleven. Ook zijn we nooit aangehouden door politie, zelfs niet bij OekraÔnse wegcontroles. De inwoners waren in alle landen zeer vriendelijk en behulpzaam. De G heeft zich uitstekend gehouden, het enige mankement dat pas na afloop in de garage van Cor Millenaar werd ontdekt was een spijker in een van de achterbanden!

Stefan en Femke

Klik hier voor het foto album

 

Meer nieuws...



Om te verzekeren dat u al onze emails ontvangt, raden wij u aan de afzender van
deze nieuwsbrief aan uw adressenbestand toe te voegen